तिम्रो हरेक आगमनमा मनभित्र उमङ्गहुन्थ्यो टुट्न लाको मुटुभित्र सपनाको रङ्ग हुन्थ्यो सुक्नलाको मेलम्चीमा सुद्ध जलको तरङ्ग हुन्थ्यो परदेशी छोरो भेट्न आमाको मन दङ्ग हुन्थ्यो iiii तर तिमी खाली आयौ रुने मन थाकी सक्यो ढुक ढुक गर्ने मुटु पनि भित्र बाटै फाटी सक्यो मरुभूमि भयो जिबन प्यास पनि लागन छाड्यो जाहाज चडी गाको छोरो…