मौसम अपडेट

नेपाली पात्रो

विदेशी विनिमय दर अपडेट

राशिफल अपडेट

सुन चाँदी दर अपडेट

Title

आमाबुबाले छाडेपछि छोराहरुको प्रतीक्षालयको बास

आमाबुबाले छाडेपछि छोराहरुको प्रतीक्षालयको बास


बालबच्चाको रेखदेख गर्ने अभिभावक नै गैरजिम्मेवार बनिदिँदा बच्चाहरुको के हविगत हुन्छ ? आमाबुबाको माया–ममता नपाउँदा बच्चाहरु कसरी बेवारिसे बन्छन् ? यी सवालको जवाफ खोज्न धेरै टाढा जानुपर्दैन । रत्ननगर १६ पिठुवामा अलपत्र परेका दुई बालकको अवस्थालाई हेरे पुग्छ । 
 
आमाबाबुको स्याहार र माया नपाएर बिचल्लीमा परेका दुई माझी दाजुभाइ हुन्– ९ वर्षीय नवीन र ७ वर्षीय निमेष । यी दुई बालक चितवनको रत्ननगर १६, पिठुवास्थित दोबाटोचोकको प्रतीक्षालयमा अलपत्र अवस्थामा बाँचिरहेका छन् । 
 
सोही ठाउँका बालबालिका बिहान दूध र खाजा खाएर गृहकार्यमा जुटिरहँदा यी दाजुभाइ कुुकरसँगै सुतिरहेका भेटिन्छन् । सडकपेटीको बास उनीहरुको नियति बनेको छ । 
 
सर्लाहीको हजरियाबाट ६ वर्षअघि रत्ननगर १४ स्थित एक इँटा चिम्नीमा काम गर्न आएका ३७ वर्षीय मंगले माझीका सन्तान हुन्– नवीन र निमेष । मंगले ज्याला मजदूरी गर्दै हिँड्छन् । जति कमाउँछन्, त्यति रक्सी खान्छन् । उनी स्वयंको गासबासको कुनै ठेगान छैन । 
 
नवीन ३ वर्ष र निमेष ११ महिनाको हुँदा श्रीमती अर्कैसँग गएपछि मंगले आफैँ बेवारिस बनेका छन् । उनी ज्याला मजदूरी गरेर फर्किंदा बच्चा कहाँ पुग्छन्, के खान्छन् र कहाँ बस्छन् त्यो उनले नै पत्तो पाउँदैनन् । 
 
आमाले छाड्ने र बाबुले वास्ता नगर्दा यी दुई बालकको साह्रै बिजोग भएको रत्ननगर १६ का वडाध्यक्ष हेमराज थापा बताउँछन् । 
 
उनी भन्छन्, “वडाको जनप्रतिनिधिबाट गर्नुपर्ने हर सहयोग गरिसक्यौँ । वडाबाट झोला, कापीकिताब र आर्थिक सहयोग गरेर बच्चालाई भर्नासमेत गरिदियौँ । स्कुलमा खाजासहितको व्यवस्था गर्दा पनि हाम्रो केही सीप लागेन् । बाबु मंगलेलाई पनि वडा कार्यालयमा काम दियौँ । तर, उसकै केही पत्तो भएन ।” 
 
कुनै संस्थाले संरक्षणमा लिइदिए जस्तोसुकै सहयोग गर्न पनि आफू तयार रहेको उनी बताउँछन् । भन्छन्, “बालकहरुको जन्मदर्ता बनाएर ल्याऊ, कुनै संस्थामा राखेर पढाउने व्यवस्था गर्छौं भन्दा पनि केही लागेन् । बाबुकै ठेगान नभएपछि एक वर्षदेखि यी बच्चा अलपत्र परिरहेका छन् ।” 
 
बच्चालाई देखाएर बाबुले मागिखाने भाँडो बनाएकोले यिनीहरुको बिचल्ली भएको जनजागृति माविका शिक्षक विष्णु अधिकारी बताउँछन् । उनी भन्छन्, “अभिभावकले नै लत्तो छाडेपछि यिनीहरुको यस्तो अवस्था भएको होे । बच्चाहरुको पढाइ राम्रो छ, पहिलो, दोस्रो नै हुने क्षमताका छन् । तर, कुनै संस्थाले चौबिसैघण्टा नियन्त्रणमा राखेर संरक्षण नगरेसम्म यिनीहरुको उद्धार नहुने भयो ।” 
 
बालकको बिचल्ली देखेर वरपरका स्थानीय पनि चिन्तित छन् । नवीन २ कक्षा र निमेष १ मा पढ्दापढ्दै विद्यालय जान छाडेका हुन् । अहिले उनीहरुको दिनचर्या कहिले कसैको घरमा घाँस काटिदिएर पेट भर्छन्, त कहिले मागेरै भोक मेट्छन् । 
 
स्थानीय महिलाहरु भन्छन्, “यी दुई बालक बिहान कुकुरसँगै सुतेको देख्नुपर्छ । योभन्दा बिजोग के हुन्छ ? मंगलेले छोराहरुलाई मगन्ते बनाएर आफ्नो ज्यान पाल्न खोज्दैछन् । बच्चाहरुका लागि कुनै संस्थाले संरक्षण गरिदिए ठूलो धर्म हुनेथियो ।”
 
स्थानीयले यी दुई बच्चाको व्यवस्था गरिदिन चेपाङ संरक्षण केन्द्रका अध्यक्ष केपी किरण शर्मासँग पनि अनुरोध गरेका थिए । तर, केन्द्रमा चेपाङ समुदायका बालबालिकामात्रै राखिने भएकाले उनले निरीहता प्रकट गरे । उनले भने, “यी बच्चाको बिजोग देख्दा म पनि असाध्यै दुःखी छु । यिनीहरुको उद्धारका लागि मैले सकेसम्मको प्रयास गर्नेछु ।”