पार्टी कार्यकर्तावाट चुनाव जितिने समय सकिएको छ । उम्मेदवारका समर्थकहरु जित हारको निर्णायक बन्ने छन् । यो चुनावले कार्यकर्ता भएर खाने समय सकाउने छ । आम जनताले पनि यही पर्खिएर बसेका छन् । यसको फाइदा बालेन शाह र उनको पार्टीलाई हुनेछ ।

केही वर्षअघिसम्म राजनीतिक पार्टीका नेताका घरमा जागिर माग्ने, गाउंमा विकास माग्ने, राम्रो घूस खान पाइने ठाउंमा सरुवा माग्नेलगायत अनेक व्यक्तिगत फाइदाको माग लिएर आउनेको भीड भाड हुन्थ्यो । नेताहरुले पनि आश्वासन दिएर पठाउँथे । एकादुई काम पनि हुन्थ्यो । तर, केही वर्षयता नेताको घरमा यसरी जानेहरुको भीड पातलिसकेको थियो । नियुक्ती खोज्ने, ठेक्कापट्टा हात पार्ने, राम्रो ठाउँमा सरुवा भएर घूस खानेहरु मात्र शक्तिकेन्द्रमा धाउने गरेका थिए ।

वडा–वडामा संगठन, कार्यकर्ता भएपछि चुनाव जितिन्छ भन्ने भ्रम काठमाडौँ मेयरमा बालेन शाहले जितेपछि तोडिएको थियो । २०४६ सालमा प्रजातन्त्र आए पछि नेपाली कांग्रेस, एमाले लगायतका पार्टीहरु गाउँ गाउँमा संगठन बनाउने पुगे । बनाए । विभिन्न आश्वासन दिए । एउटै गाउँमा बस्नेहरु पनि कांग्रेस भए एमालेको घरमा मेलापात नजाने, एमाले कांग्रेसकोमा नजाने अवस्था पनि थियो । कालान्तरमा यो फेरियो । माओवादी आयो । गाउँमा मिलेर खेती गर्ने हो भन्दै असफल भइसकेको नाराहरु बाँड्यो । सामूहिक खेती कम्युनसम्मको अभ्यास गर्न भ्यायो । त्यसवेलाका कम्युनिष्ट घोषणा पत्र पढ्ने हो भने यस्ता भारी शब्द थिए बुझ्न पनि सकिँदैनथ्यो । कम्युनष्टिहरुले शब्दमा मात्र नीति बुने काममा होइन ।

जेसुकै विश्लेषण गरिए पनि देशको अर्थतन्त्र अहिलेसम्म धानिएको कारण डा. रामशरण महत जस्ता अर्थतन्त्रीले गर्दा नै हो । महत, डा प्रकाशचन्द्र लोहनी, महेश आचार्यको बजेटले नै देशको अर्थतन्त्रलाई केही भए पनि नयाँपन दिएको हो । कम्युनिष्ट नामधारीहरुले हामीसँग विचार र सिद्धान्त छ भने तर, सत्तामा जाँदा केही न केही यसको कुनै अर्थै हुन्थेन ।

त्यसपछि रवि लामिछाने आए । टेलिभिजन कार्यक्रममा उनले विदेशमा बस्ने नेपालीका दुःखपीडालाई महत्त्व दिए । राजनीतिमा आए । चितवनबाट जिते । त्यहाँ रवि लामिछानेको पार्टी राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीको कुनै संगठन थिएन । वडा वडामा कार्यकर्ता थिएनन । तर, दुई दुईपटक त्यो पनि अत्याधिक मत पाए ।

पछिल्ला समयमा राज्यका प्रत्येक ठाउँमा शक्तिकेन्द्रको नजिक छु हुँ भन्नेहरुको रजगज थियो । स्वतन्त्र रुपमा काम गरिएका बौद्धिक मानिसहरुलाई यस्ता शक्तिकेन्द्र धाउनेले मौन बस्न बाध्य बनाएका थिए । वालिगहरुको संगठनमा राजनीति, प्रध्यापकहरुको संगठनमा राजनीति, मजदुरको संगठनमा राजनीति, इन्जिनियरहरुको संस्थामा राजनीति, कर्मचारी प्रशासनमा राजनीति, पत्रकारको संगठनमा राजनीति जहाँ पनि राजनीतिले युवाहरुमा निराशा बढेको थियो ।

दुर्गा प्रसाईंले अराजक र हावादारी कुरा गर्दा उनीलाई काउन्टर दिनुपर्ने बौद्धिक समुदायले थियो । तर, स्वतन्त्र बौद्धिक समुदायलाई राजनीतिकले पूर्ण बेवास्ता गरेको थिए । जवाफ दिन सक्ने स्वतन्त्र व्यक्तिहरु मौन बसिदिए । किनभने राजनीतिक पार्टीका कार्यकर्ताले बौद्धिक समुदायलाई हेप्दै आएका थियो । युवा विद्रोहको जग यसरी नै तयार भएको थियो ।

राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीले लामो समयसम्म त्रासका कारण पुराना राजनीतिक पार्टीलाई भोट दिँदै आएका आम नेपालीलाई विकल्प दियो । कार्यकर्ता भएर होइन मान्छे हेरेर भोट हाल्ने वातावरण बनाइदियो । यति छोटो समयमा नयाँको लहर आएको पनि यही कारण हो ।