साहित्य सिर्जना

दशैं

प्रकाशित |

ती दशैंका धङधङी बोक्दै

यत्रतत्र नियाली रहेछु

फूल र पातीहरुमा

चराहरुकोका चिर्बिरमा

सिरसिरे बतासमा

पातलिदो घाममा

मानिस , मानिसको अनुहारमा

सत्र वर्षदेखि

यो दूर दराजमा

निरन्तर दशैं खोजिरहेछु

 

यहाँ पनि

खल्पी अचार

करेसाबारीका साग

लटरम्म फलेका घिरौंला

हिउँदे सिमी

सयपत्री , गोदावरी र मखमली

धूप , अगरबत्ती

जमरा र रातो टीका

मन्दिरमा बज्ने घण्टहरुमा

दशैं खोजिरहेछु

 

जंजीरले बाँधिएका समयसंगै

कंक्रीटको यो दुनियाँमा

हरिया डलरको सुगन्धमा पनि

अहँ

कहीं कतै भेटिएन दशै

 

आमाबाबा

अनि

परिवारका उही

हाँसो र उल्लास सम्झन्छु

एकान्तमा

भिडमा पनि

जब ,जब दशैंको

मौसम आउँछ

म दशै खोजिरहन्छु

 

मैसेंजरमा आउँछ शुभकामना

फेसबुकमा छाउँछ दशै

शुभकामना

बग्रेल्ति छ

 

तर

न हुस्सु छ

न कुहिरो छ

न उडिरहेको चंगा छ

आकाशमा

न पिङ छ

न पहेलपुर धान छ

न कुनै चहलपहल छ

खोई त्यो दशैं

कहाँ छ ?

 

हुन त

घरदेशमा पनि

न दशैंको पूरक बाबा हुनुहुन्छ

न दशैं भित्र्याउने आमा हुनुहुन्छ

दाजुभाइ दिदीबहिनी

यत्रतत्र सर्बत्र छरिए

आफ्नाहरु परदेशमै भरिए

 

सुनसान बजार

रित्ता गाउँघर

कोरोनाले पारेको

आलो घाउहरुमा

दशैं

उता पनि

के होला र !

 

सानो छँदा

बुबाले किनिदिनु भएको

रातो घाँघर

दशैं बनेर आउँथ्यो

आमाले दिनु भएको थैली

भरिएर जब छनछन बज्थ्यो

दशैं असाध्यै रमाइलो लाग्थ्यो

 

आशिष र स्नेहमा

मान र मर्यादामा

धर्म र कर्तव्यमा

संस्कार र परम्परामा

शीरदेखि पाईंतालासम्म

गाउँदेखि शहरसम्म

मेरो मनको देशमा

समस्त नेपालीको

मनभरी

मुहारभरी आउने

त्यही दशैं खोजिरहेछु

 


यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

प्रतिक्रिया